EL CAMINO, EL DE DENTRO Y EL DE FUERA, NO TIENE FIN: LO HACEN LOS PROPIOS PIES.



EL CAMINO, EL DE DENTRO Y EL DE FUERA, NO TIENE FIN:

LO CONSTRUYEN LOS PROPIOS PIES.

(S. G. I., Madrid, 13 de octubre de 2011)


Es éste un viaje a paisajes naturales, pero también a mis paisajes interiores: imposible delimitar lo que queda a cada lado de la ventana que es mi cámara. Es éste un viaje iniciático al interior de vosotros mismos que pasa por mirar, también, al exterior.

Abrimos una puerta a los caminos que recorren las montañas de Hervás. También, y muy especialmente, a los caminos que os recorren y que quizá nunca hayáis osado hollar. Nos esperan muchos lugares nuevos. Y cada unos de vosotros descubrirá, por su cuenta, otros paisajes interiores no menos hermosos, una tierra virgen: vuestro pequeño reino privado.

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Cuando salgas para Ítaca
que tu viaje sea largo,
lleno de aventura, lleno de descubrimiento,
A Lestrigones y Cíclopes,
al furioso Poseidón, no les tengas miedo,
nunca los vas a encontrar en tu camino
si tu pensamiento es elevado, si una especial
emoción toca tu espíritu y tu cuerpo.
Lestrigones y Cíclopes,
el salvaje Poseidón, no vas a encontrarlos
a menos que ya estén en tu alma,
a menos que tu alma te los ponga delante. Que tu viaje sea largo,
que haya muchas mañanas de verano, en las que,
con qué placer y con qué alegría,
entres en puertos nunca vistos antes.
Que pases por los mercados fenicios
y compres cosas bellas:
madreperla y coral, ámbar y ébano,
sensuales perfumes de toda clase,
que visites diversas ciudades egipcias,
para aprender y aprender de sus maestros. No te olvides nunca de Ítaca:
llegar a ella es tu último destino,
pero no te apures en tu viaje,
es mejor que se alargue por años,
y que seas viejo para cuando amarres en la isla,
enriquecido con todo lo que ganaste en el camino,
sin esperar riquezas de Ítaca. Ítaca es quien te dio ese viaje maravilloso,
sin ella nunca hubieras partido,
y ahora ya no tiene nada para darte. Y si ahora la encuentras pobre, no es que te haya engañado:
con la sabiduría y experiencia que ganaste,
ya entenderás de sobra qué significan todas estas Ítaca

Ítaca (C. Kavafis)

Seguidores

martes, 7 de febrero de 2012

ESPECIES EXÓTICAS

DOLLY IS DEAD
Entre las blancas,
oveja negra que bala
y pierde
el bocado.
Y de la boca,
los dientes
si osa balar fuerte.

Voz de sus pesadillas
que escuece
pero no enmudece.

Contra la burla,
coraza de indiferencia.
Protege con pinchos
la independencia:
mejor monstruo marino
‒aun mellado‒
que animal de feria
amaestrado.
                                                                                                         (S. G. I. Valencia, 6 de febrero de 2012)

Para escuchar a Ivano Fossati interpretando La musica che gira intorno

16 comentarios:

  1. Gracias, por el comentario, siempre me dejas pensando.

    Se nos ocurra a los humanos balar fuerte
    que perdemos el bocado,
    volver la monstruo marino
    que al amaestrado.

    Es magistral tu texto.
    Aprendo de ti mucho.

    besos.

    ResponderSuprimir
  2. Exactamente. No debemos ser pájaros de alpiste; el jilguero en su jaula no canta de placer sino de rabia. Besos.

    ResponderSuprimir
  3. Siempre tan emotivo lo que escribes y acompañado de una musica excelente.
    Saludos

    ResponderSuprimir
  4. Me apunto a esta declaración de intenciones!!

    ResponderSuprimir
  5. Hola Salomé.
    Curiooso animal y gran verdad nos cuenta el poema.
    Un abrazo desde Doña Mencía.

    ResponderSuprimir
  6. Me he quedado sorprendido después de tanto tiempo sin leerte..lente..


    Disfruto de tu poesía siempre..


    Un abrazo
    Saludos fraternos..

    ResponderSuprimir
  7. La vida es, querido Marcelo, creo, un intercambio: sólo intento devolver una pequeña parte de lo que se me da para no volverme egoísta e ingrata. Persigo la ilusión de que puedo resultar de utilidad. Besos.

    ResponderSuprimir
  8. Como tú bien sabes, querido Omar, para eso escribimos. Quizá algún día nuestras palabras traspasen la frontera de los pensamientos... Besos.

    ResponderSuprimir
  9. Menos mal, querido Manuel, que los escritores nos hemos acostumbrado ya a ser frugales. Si te fijas, en muchos sentidos, nosotros vivimos del aire... Besos canoros.

    ResponderSuprimir
  10. Creo que si los sentimientos llegan a su objetivo es porque son compartidos, querida Ana: son también vuestros. Besos.

    ResponderSuprimir
  11. Un alto escalón en la cadena evolutiva, querido José Manuel: quizá no sea particularmente hermoso, pero defiende sus espacios a locuaces mordiscos. Besos.

    ResponderSuprimir
  12. Es recíproco, Adolfo. Ya sabes, los encuentros no son nunca casuales. Besos.

    ResponderSuprimir
  13. Las especies exóticas: gran dilema.
    Saludos

    ResponderSuprimir